آن وقت ها

              یلدایی نداشت بهار

حالا

      شکوفه ها

                  در سطر سطر دفترم

خواب مانده اند

به دست و پا افتاده

پوست می اندازد 

                   درخت خانه ی ما

گم می شوم

 و روزنامه  ها

تنها عکسم را پیدا می کنند

هی ژپتو

  این دروغ ها

                مرا آدم نکرد

فکر تازه ای بساز