به سرم زده می آیی     

      با یک بغل خیال خام و 

                              هوای پرت

     حواست را جمع می کنم

     اما

          تو که همه ی شعر هایت

      بوی مرا می نویسد

                       می گویی

                                     وقت چیدن است        

                                                                                 ۱۵/۱۲/۸۵

                 نذر هم

                        پای بندمان نکرد

                                  تا فر صتی هست 

                                                      سیب را بخوریم

                                                                               ۸۵/۳/۶

     ازکدام پنجره می آیی ؟

     همه ی چشم هایم را بازکنم

                                                         ۸۵/۱۲/۲۸

       آفتاب را بغل می گیرم

        و به خورشیدی که ندارم

                                    می بالم

        بالشی می دوزم 

                                  ازخواب هایی که برایم ندیده بودی

        می خواهم فراموش کنم

                            بهاری که بافتیم و

                                                  زمین تن نکرد 

                                                                                       ۲۹/۲/۸۵

دستهای تو چترند

                   و باران بهانه ای

                                     برای اشتیاق من

                                                                                 ۸۵/۳/۱۵

    برای  آمد نت

    همه ی بالهایم را به تو می بخشم

      سیمرغ را           

               باور کن

                                                                               ۱۱ / ۴ / ۸۵

     زنبورها راه را گم کرده اند

       کسی چه می داند

      عسل به دهان که می ر سد

                                                               ۱ / ۲ / ۸۶

هنوز توت فرنگی ها 

کال می ریزند

بی طعم بو سه ای که

 بیدارشان کند

                                                              ۳۱ / ۲ / ۸۵

           بال نمی زنی که بگویم

                                 پروانه ای

            من اما 

           بال بال می زنم

           خیالم پرت می شود

           به دستهای دوری که

                                قلاب کرده بودی

          تا از تو بالا بروم

                                                  ۳۰ /۱ / ۸۵

     همه ات مال من نشد

     می دانستم چشمانی تیز

                         سرخی ات را می چیند

    بزرگ که شدم

                به دستم نیفتادی

    .... حالا

            دستی مانده و

                             عکسی از سیب

                                                     ۱۳/۷ / ۸۳

 دستم که دراز می شود 

  از سروهایی که

               کاشته بودم

                           بلندترمی شوی  

  و بوی یاس خانه را

                 گم می کنی

 گفته بودم

          می خواهم بهار باشم

                             جوانه زدنم را نشنیدی

                                                                   ۷/۸/۸۴

       روشن شد

       ستاره های پیرهنم

       وقتی درتاریکخانه

       عکس تورا می گرفتم 

                                                                 ۲۷/۱۲/۸۵