آن وقت ها

              یلدایی نداشت بهار

حالا

      شکوفه ها

                  در سطر سطر دفترم

خواب مانده اند

به دست و پا افتاده

پوست می اندازد 

                   درخت خانه ی ما

گم می شوم

 و روزنامه  ها

تنها عکسم را پیدا می کنند

هی ژپتو

  این دروغ ها

                مرا آدم نکرد

فکر تازه ای بساز

به میهمانی رفته اند ماهی ها

 حیف

         روز خوبی بود برای صید

راست که می گویم

                    چپ می روی

 مادرم گفته بود

                  به فرشته ی سمت راستم اعتماد نکنم

موج را آرام می کنم

 تکه هارا می چسبانم

امشب ماه را کامل می خواهم

    پیروز برگشت

    مردی از تماشای جنگ

   طعمه ی بزرگی بود

                         ماهیگیر

                              که به قلاب افتاد

   چقدر قفس می سازید

                    روحم تازه پرواز را یاد گرفته

   دیگر هیچ چیز را به یاد نمی آورم

   حتا  گول خوردن سیبی

                     به جاذبه ی زمین 

 جایم را کنار عکس خالی بگذار

پیش می آید

 نا بهنگام

 ما می نوشتیم و

                  شیطان بازی می کرد

 که بلیت بهشت تمام شد                 

تقصیر گونه هایم بود

سیلی نخورده

              رنگ عوض می کنند

   حالا چه وقت گل کردن ست

پنهانم

مثل اتفاقی که نیفتاد